|
| |
Historia światowego spadochroniarstwa.
O tym, że człowiek od dawien dawna próbował przełamać barierę przyciągania ziemskiego, aby
swobodnie poruszać się w powietrzu, świadczą legendy, których postaci traktuje się jako prekursorów
spadochroniarstwa i lotnictwa.
Jednym z legendarnych bohaterów "podniebnych" przygód stał się cesarz chiński Shon, który ok. 2200 r.
p.n.e. skoczył z dachu płonącego domu, wykorzystując do zamortyzowania lądowania dwa duże
słomkowe kapelusze.
Chińskie rękopisy przetłumaczone przez francuskiego zakonnika Varron opisują uroczystości koronacyjne cesarza Fo-kien w 1306 roku, podczas których akrobaci rzucali się z wysokich wież,używając do tego celu dużych parasoli służących do zmniejszania prędkości.
Inną legendą, która przetrwała do dnia dzisiejszego, jest historia Ikara syna
Dedala, który odbył lot z wyspy Krety na specjalnie skonstruowanych skrzydłach.
Jednak dopiero Leonardo da Vinci w XV wieku zaprojektował spadochron o wymiarach niezwykle zbliżonych do wymiarów
spadochronów współczesnych. Opis z 1495 r. projektu: Jeżeli człowiek weźmie kawałek płótna żaglowego i nada mu kształt piramidy, której każda strona będzie mieć 12 łokci szerokości i takąż wysokość, to może bezpiecznie opuścić się z dowolnej wysokości. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że "łokieć" ma około 50-60 cm stwierdzimy, że teoria budowy spadochrony według pomysłu Leonarda sa Vinci jest aktualna do dziś z małymi poprawkami, jak na przykład wysokość czaszy gdyż nowoczesne spadochrony mają czaszę o średnicy około 6 metrów.
W 1617 r. biskup dalmacki Fausto Verancio de Sebenico (ur. 1551 r. w Sebenico, zm. 1617 r.) w swoje książce pisał : człowiek za pomocą kwadratowego kawałka płótna rozpiętego na czterech równych kijach i czterech sznurkach może bez obawy opuścić się z wysokości. W dalszej części przestrzega aby wielkość płótna dobierać do ciężaru człowieka.
Pierwszą matematyczną teorię spadochronu stworzył Isaac Newton w 1710 r. Pozwoliło to innym na
konstruowanie różnych urządzeń zapewniających bezpieczne opadanie i lądowanie.
A w 1710 roku Isaac Newton opracował pierwszą matematyczną teorię spadochronu, co pozwoliło na dalsze konstruowanie różnych urządzeń spadających. Dla ciekawskich wymienię jednak najważniejsze fakty:
• W 1783 roku Sebastian Lenormand wykonał pierwszy skok z wieży obserwatorium na urządzeniu, które nazwał "parachute" (para-przeciw, chute-opadanie z jęz.fran.) Stąd wzięło się pojecie "spadochronu". W tym samym roku został skonstruowany pierwszy latający balon.
• W 1785 roku Jean Pierre Blanchard skonstruował spadochron o sztywnej konstrukcji, ale umożliwiającej natychmiastowe użycie. Początkowo testował swój spadochron, wyrzucając z kosza balonu psa, ale w listopadzie tego samego roku, na wysokości 1000 metrów balon uległ awarii i Blanchard musiał wykonać swój pierwszy skok spadochronowy. Był to pierwszy wypadek uratowania się człowieka na spadochronie podczas awarii balonu.
• W 1797 roku Andre Garnerin zaprojektował budowę spadochronu, który nie miał już żadnych usztywnień i osobiście go zademonstrował. Był to pierwszy nieprzymusowy skok ze spadochronem z balonu.
André-Jacques Garnerin i Jeanne Genvieve Labrosse to małżeństwo, które zapisało się w historii spadochroniarstwa ona jako pierwsza kobieta na świecie skoczyła ze spadochronem w 1799 roku. On - 22 października 1797 r. jako pierwszy człowiek w historii wykonał skok ze spadochronu z wysokości ok. 700 m. w paryskim Parku Monceau. Wylądował cały i zdrowy. Spadochron był jego samodzielnym dziełem, a w zasadzie była to siedmiometrowa, jedwabna płachta, kształtem przypominająca parasol. Sławę Garnerin zyskał w 1798 r., kiedy to ogłosił publicznie, iż dokona pierwszego w historii lotu balonem w towarzystwie pasażera. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że tym pasażerem miała być kobieta. Z tego tez powodu musiał stawić się przed paryską policją, celem uzasadnienia swego projektu. Urzędnicy byli bardzo zaniepokojeni, tym że zmiana ciśnienia na wysokości niekorzystnie wpłynie na delikatne ciało kobiety i może doprowadzić do utraty przytomności. W dodatku taka bliskość płci przeciwnych (wszak kosz balonowy jest bardzo mały) może wywołać komplikacje natury moralnej. Dlatego też wydano zakaz tego lotu. Po serii odwołań, zakaz uchylono. Na starcie Gareninowi towarzyszyły tłumy paryżan. Lot odbył się bez komplikacji. Zakończył się 30 km na północ od Paryża w miejscowości Goussainville.
• W 1903 roku został zbudowany pierwszy samolot z napędem spalinowym. Jako pierwszy skok skoczka doświadczalnego z samolotu traktuje się skok kapitana Alberta Berry. W 1912 roku wyskoczył on z samolotu na wysokości 450 m i otworzył spadochron na 200 m.
• Ważnym rozwiązaniem technicznym był spadochron zaprojektowany przez Gleba Kotielnikowa w 1911 roku. Stworzył on spadochron o czaszy z jedwabnej tkaniny, wyrzucanej sprężynowo po otwarciu pokrowca i z linkami podzielonymi na grupy. Spadochron ten był pierwszym spadochronem plecakowym, umocowanym do uchwytów plecowych uprzęży.
• Podczas I Wojny Światowej konstruktor Leslie Irvin stworzył spadochrony plecowe, siedzeniowe i kolanowe, których pokrowce miały różne kształty, a poza tym były miękkie i nieusztywnione. Od 1919 roku spadochrony pod nazwą "Irvin" wprowadzono do armii amerykańskiej i były one używane w innych krajach aż do lat 30-tych.
• W czasie II Wojny Światowej ustalono kilka zasadniczych typów spadochronów: "Irvin" - okrągły, Spadochron Hoffamana - amerykański trójkątny, Spadochron Łobanowa - radziecki kwadratowy, "Salvator" - włoski, "Nanaka" - japoński. Po II Wojnie Światowej nie zaprzestano poszukiwania dalszych rozwiązań technicznych spadochronów osobowych.
Pierwsze międzynarodowe zawody spadochronowe w skokach na celność lądowania zorganizowano w 1919 roku w Stanach Zjednoczonych. W Europie pierwsze zawody spadochronowe rozegrano w Rzymie w 1922 roku.
Początek rozwoju sportu spadochronowego w Polsce przypada na 1923 rok. Wtedy to powstała organizacja społeczna Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, która organizowała różnego rodzaju imprezy, pogadanki i pokazy lotnicze. W 1919 roku został założony Aeroklub Polski, jako pierwsza formalno-prawna organizacja polskich lotników sportowych. A w 1927 roku powstał Aeroklub Warszawski.
Spadochroniarstwo zdobywało coraz większe rzesze sympatyków. W 1936 roku postawiono pierwszą wieżę spadochronową na Polach Mokotowskich w Warszawie, a do 1939 roku zbudowano w Polsce 17 takich wież. W 1939 roku utworzony został Wojskowy Ośrodek Spadochronowy, który to przeprowadził liczne wojskowe kursy spadochronowe.
Po wojnie pierwszy skok ze spadochronem w Polsce wykonał Tadeusz Litwiński w 1945 roku. W 1948 roku Liga Lotnicza zorganizowała pierwszy instruktorski kurs spadochronowy, a od 1951 roku czynne jest Centrum Wyszkolenia Spadochronowego w Nowym Targu.
Spadochroniarstwo w Polsce
1893 – 25 sierpnia Janina Mey wykonała jako pierwsza Polka skok ze spadochronem.
1929 – uruchomiono w Legionowie warsztat spadochronów typu Irvin.
1936 – LOPP hasłem „Młodzież na spadochrony” inicjuje uprawianie sportu spadochronowego.
1937 – 5 września pod Wieliszewem miał miejsce pierwszy w Polsce publiczny pokaz grupowego skoku ze spadochronami typu Irvin. W pokazie wzięło udział 60 skoczków na czele z Leonardem Dobrowolskim, głównym instruktorem spadochronowym LOPP. Spadochroniarze zostali zrzuceni z 6 samolotów Fokker.
1937 – 54 rezerwistów z batalionu reprezentacyjnego Związku Rezerwistów pod dowództwem por. rez. piech. Wacława Mieczysława Wyrozębskiego ukończyło kurs spadochronowy I stopnia.
1945 – 23 marca Tadeusz Litwiński wykonał pierwszy po wojnie skok ze spadochronem w Polsce. Był to już jego 23 skok.
1946 –3 marca z okazji 600-lecia Bydgoszczy, podczas pokazu zademonstrowano desant 157 skoczków z samolotów Douglas C-47 Skytrain.
1946 – por. Tadeusz Litwiński wykonał w Polsce 100 skok ze spadochronem.
1947 – 10 maja 12 skoczków wojskowych wykonało pierwszy skok grupowy z wysokości 4000 m z 40 sekundowym opóźnieniem.
1948 – Liga Lotnicza zorganizowała pierwszy po wojnie instruktorski kurs spadochronowy.
1951 – otwarto Centrum Wyszkolenia Spadochronowego w Nowym Targu.
1952 – przeprowadzono I Krajowe Zawody Spadochronowe w Warszawie.
1954 – 10 października rozegrano po raz pierwszy Spadochronowe Mistrzostwa Polski (Józef Wójcik zajął I miejsce). W tym samym roku na listę rekordów świata wpisał się pierwszy Polak Jerzy Kubaczewski.
1955 – Polacy po raz pierwszy startowali w międzynarodowych zawodach spadochronowych w Bułgarii.
1956 – w wyniku reaktywowania działalności Aeroklubu, rozpoczął się w nowy okres rozwoju sportu spadochronowego.
1956 – międzynarodowe sukcesy polskiego spadochroniarstwa rozpoczęły się, gdy na zawodach w Moskwie zespół męski: Paweł Lipowczan, Roman Lewandowski i Józef Wójcik, zajął III miejsce w skokach grupowych.
1957 – kpt. Tadeusz Dulla ustanowił rekord opóźnienia w skoku ze spadochronem: 195 sekund przy skoku z wysokości 12950 m.
1958 IV Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Bratysława. Konkurencja kobiet: I miejsce – N. Priachina (ZSRR), II miejsce – Anna Franke (Polska), III miejsce – A. Velceva (Bułgaria) (sierpień 1958).
1958 – IV Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Bratysława. Anna Franke wywalczyła tytuł wicemistrzyni świata, a polski zespół kobiecy (Anna Franke, Antonina Chmielarczyk, Maria Wojtkowska) zajął II miejsce w klasyfikacji ogólnej.
1959 – pierwszy w Polsce 1000 skok ze spadochronem wykonał kpt. Zdzisław Szwedziuk.
1962 – VI Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Orange (Stany Zjednoczone). Polska reprezentacja kobieca w składzie: Anna Franke, Antonina Chmielarczyk, Janina Krajewska i Marianna Puchar w konkurencji drużynowej zajęły III miejsce, zdobywając brązowy medal. W konkurencji skoku grupowego zajęły II miejsce, zdobywając srebrny medal i tytuł Wicemistrzyń Świata[20]. Srebrny medal zdobyła Janina Krajewska w konkurencji 4 skoki z 1500 m z opóźnieniem 21 sekund.
1964 – 24 września Antonina Chmielarczyk jako pierwsza w Polsce kobieta wykonała 1000 skoków ze spadochronem.
1968 – Grazu (Austria) – Edward Ligocki zdobył tytuł II wicemistrza świata w celności lądowania.
1968 – II Mistrzostwa Armii Zaprzyjaźnionych – Wrocław. Klasyfikacja generalna (indywidualnie): I miejsce – ppor. Władysław Koźmiński. Klasyfikacja generalna (drużynowo): I miejsce – Wojsko Polskie: ppor. Władysław Koźmiński, ppor. Jacek Szrek, sierż. Edward Ligocki, plut. Wacław Gugniewicz, plut. pchor. Wojciech Soleżyński, plut. Edward Burakowski, st. kpr. Czesław Urbański, st. szer. Ryszard Olszowy.
1972 – Spadochronowe Mistrzostwa Świata w USA. Reprezentant Polski Edward Ligocki zdobył tytuł II wicemistrza świata w celności lądowania.
1974 – XII Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Szolnok. Reprezentant Polski plut. Stanisław Sidor zdobył indywidualnie tytuł mistrza świata w skokach na celność lądowania, a drużyna żeńska srebrny medal w skokach grupowych na celność lądowania.
1976 – XIII Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Rzym. Drużyna męska w składzie: ppor. Ryszard Olszowy, sierż. Ryszard Łuszczki, sierż. Roman Łapucki, st. szer. Wiesław Szelc, st. szer. Janusz Mac zdobyła srebrny medal w skokach grupowych na celność lądowania.
SKOKI SPADOCHRONOWE - Szkolenie podstawowe
Skoki Spadochronowe - Szkolenie podstawowe autor: Borysław Dzieciaszek
Podręcznik Skoki Spadochronowe - Szkolenie podstawowe przeznaczony jest dla początkujących spadochroniarzy, którzy szkolą się na spadochronie szybującym metodą na linę lub AFF. Celem autora było opracowanie niezbyt obszernej publikacji, którą dałoby się przeczytać w ciągu jednego dnia, by w ten sposób uporządkować i ugruntować wiedzę zdobytą podczas kursu spadochronowego. Treść podręcznika została zilustrowana licznymi rysunkami, co sprawia, że czytelnicy nie powinni mieć najmniejszych problemów ze zrozumieniem opisanych w nim zagadnień. Podręcznik jest wyjątkowy, ale nie dlatego, że zawiera szokujące nowości. Wyjątkowe jest zawarcie w nim esencji wiedzy z zakresu, który zapowiada tytuł oraz przedstawienie trudnych do wytłumaczenia zagadnień w bardzo przystępny sposób.
SKOKI SPADOCHRONOWE - Szkolenie na spadochronie klasycznym
Skoki Spadochronowe -Szkolenie na spadochronie klasycznym autor: Borysław Dzieciaszek
format A5, 48 stron
czarno-białe rysunki
Skrypt Skoki Spadochronowe -Szkolenie na spadochronie klasycznym przeznaczony jest dla początkujących spadochroniarzy, rozpoczynających szkolenie na spadochronie klasycznym. Celem autora było opracowanie materiałów szkoleniowych, które pomogłyby uzupełnić i ugruntować wiedzę zdobytą podczas kursu spadochronowego. Autor kierował się zasadą minimum treści - maksimum wiedzy, tak więc w skrypcie znajdują się tylko te wiadomości, z którymi warto zapoznać się przed wykonaniem pierwszego skoku spadochronowego w życiu. Oddając się lekturze niniejszej publikacji można dowiedzieć się jakie czynności należy wykonać podczas skoku na spadochronie klasycznym. Ponadto, czytelnik zapozna się z: krótkim rysem historycznym, teorią skoku, budową i zasadą działania spadochronu oraz postępowaniem w razie wystąpienia sytuacji awaryjnej. W skrypcie znajdują się także rozdziały zawierające etapy układania spadochronu oraz podstawowe wiadomości o osprzęcie spadochronowym i samolotach, z których wykonuje się skoki. Treść poszczególnych rozdziałów zilustrowana została licznymi rysunkami.
SKOKI SPADOCHRONOWE - Podstawy akrobacji zespołowej
Skoki Spadochronowe - Podstawy akrobacji zespołowej autor: Borysław Dzieciaszek
format B5, 142 strony
laminowana okładka (kolorowa)
liczne zdjęcia i rysunki (czarno-białe)
Książka Skoki Spadochronowe - Podstawy akrobacji zespołowej przeznaczona jest dla początkujących spadochroniarzy, którzy chcą zapoznać się z akrobacją zespołową. Dla pozostałych czytelników stanowi przystępnie opracowany zbiór wiadomości, wprowadzający ich w jedną z najbardziej ekscytujących dziedzin lotnictwa. Książka stanowi połączenie podręcznika z opowiadaniem. Zawarty w niej materiał szkoleniowy może posłużyć jako pomoc dydaktyczna w nauczaniu figur akrobacji zespołowej i sposobów przemieszczania się w powietrzu. Oddając się lekturze niniejszej publikacji można dowiedzieć się na czym polega sztuka przemieszczania się w dowolnym kierunku i co trzeba zrobić, żeby sztukę tę opanować. Ćwiczenia i opisy poszczególnych pozycji ciała zostały zilustrowane licznymi rysunkami. Poza informacjami dotyczącymi stricte akrobacji zespołowej można tu znaleźć rozdziały o tematyce ogólnej, dotyczące historii, atmosfery ziemskiej, oporu powietrza, sprzętu spadochronowego itp. Autor podręcznika nie zapomniał również o najnowszych trendach w spadochroniarstwie, przeznaczając dwa rozdziały na opis techniki skoków na tzw. "freeflying". Na końcu podręcznika znajdują się bardzo przydatne dodatki w postaci adresów krajowych i zagranicznych aeroklubów oraz spadochronowego słowniczka angielsko-polskiego (ponad 130 haseł).
Góra
Główna
Szkolenie spad.
Galeria
Historia powstania WPD
Sklepy
Historia OSS
Commando
Historia spadochroniarstwa
8 Pułk Ułanów
Galeria ułanów
Galeria Ułani III
Album Ułani 1932
Historia Ludwinowa
Historia Biskupic
Ci którzy odeszli podczas wykonywania obowiązków służbowych
|