W czterech kategoriach :

Zegarki A-Standard oferowane na eksport pod oryginalną marką (ale następnie przepisywane na znaki łacińskie). Np. Raketa, Wostok itp.

Zegarki B-Standard lub korzystające ze specjalnego projektu, oferowane na eksport pod specjalną marką na eksport. Np. Sekonda, Corsar, Cardinal itp.

Zegarki C > montowane poza ZSRR z mechanizmem sowieckim. Np. Pierre Lannier, Rhino, Prim. montowane w ZSRR w imieniu i pod marką firmy spoza Związku Radzieckiego. Np. Cornavin, Ostwok, Vremia. Zegarki elektroniczne montowane poza ZSRR dla firmy powiązanej z ZSRR: Ex Abon: pod tą marką sprzedawano „lokomotywy” Molnija 3602 3602.

Zegarki D lub C > Adanac (anagram Kanady) to marka firmy Marathon Watch Company z siedzibą w Ontario (Kanada), która pod tą marką importowała radzieckie zegarki, a także chronografy produkowane w Zlatousku czy zegarki z lokomotywy Molnja 3602”.

Nie ma żadnego śladu zegarków Adanac wyprodukowanych w ZSRR.

Albin Curling C > Marka niewiadomego pochodzenia (Molnjia 3602, Zaria 2009B) Alfa i Alfa de Luxe.

Anchor C > Marka nieznanego pochodzenia, o której mowa w tym miejscu.

Anker C > Marka firmy Andreas Huber z Monachium (Poljot 2614.H i Zaria 1509).

Ansaldo Anthony Time C > Włoska firma (Bari), która tradycyjnie, w latach 60. i 70. montowała szwajcarskie mechanizmy. Idąc za modą na zegarki radzieckie, pod koniec lat 80. XX wieku wprowadzono zegarki Slava z datownikiem dziennym (w cyrylicy!) pod tarczami łączącymi łódź podwodną i czerwoną gwiazdę.

Apollo C > Marka nieznanego pochodzenia, która w szczególności dopasowała Poljot 2414 do nurków.

Arystokrata C > Marka niewiadomego pochodzenia (Hongkong? sugerują to niektóre elementy tarczy).

Aseikon C > Ta hongkońska marka (której nazwa celowo przywołuje na myśl Seiko) w latach 80-tych najczęściej montowała wschodnioniemieckie mechanizmy Ruhla (czasami bez oznaczeń, czasem z oznaczeniem importera z Hongkongu). Ale dopasowała także Raketę 2609.

Atami C > Marka przedstawiająca się jako Japończyk dostarczający radziecki kwarc 2356 Być może firma z Hongkongu wybrała japońską nazwę (przywołującą na myśl Atari) na rynek Ameryki Południowej.

Aurélie B lub D > Marka noszona przez Molniję 3602 z wzmianką „18 rubis” po francusku i „made in ussr” po angielsku.

Aureole C > Szwajcarska marka, która zaokrętowała Tchaikę 1301.

Avalon C > Firma, która zamontowała Tchaika 1601A, Vostok 2209 i Vostok 2214 z datą dzienną. Z marki Avalon korzystała firma Ruhla w NRD oraz firmy szwajcarskie, niemieckie, angielskie i amerykańskie. Ale to zapewne produkcja przeznaczona dla zachodniego importera.

Avystyle D > Marka zachodnia, być może francuska, ogólnie pasujące mechanizmy szwajcarskie (Xantia), która wprowadziła na rynek Molnija 3602 pod swoją nazwą z wzmianką „made in ussr” w języku angielskim.

Bagdad C > Nieznana marka, która zamontowała Poljot 2414.

Bałtyk C > patrz Atlas lub Błonie i.t.d.

Barrington C > Nieznana marka, zamontowany Poljot 2414. Prawdopodobnie produkcja posiadłości wyspiarskich w USA.

Beau Zal (sic!) C > Marka niewiadomego pochodzenia, do której zamontowano mechanizmy Poljot 2409.

Bentley C > Marka niewiadomego pochodzenia, prawdopodobnie pochodząca z Wysp Dziewiczych, posiadająca mechanizmy Poljot 2409.

Betthini d'Roma (sic!) C > Marka nieznanego pochodzenia (Hongkong?) posiadająca mechanizmy Poljot.

Bienna C > Szwajcarska marka, która w latach 60-tych XX wieku montowała modele Poljot 2414 wykonane dla niej przez 1. Moskiewską Fabrykę Zegarków i oznaczone jej nazwą (niektóre z tych mechanizmów wyprodukowanych w nadmiarze można znaleźć w Poljotach z tamtego okresu).

Super C > Zakłady Mechaniki Precyzyjnej w Błoniu produkowane w latach 60. XX wieku w Polsce, zegarki tej marki (oraz marek Błonie Super i Błonex) wyposażone w mechanizmy Poljot 2408 (patrz także Błonex, Polan , Atlas, Delfin, Arras, Alfa, Bałtyk, Dukat, Kurant, Wars i Zodiak). Błonex lub Blonex Antymagnetyczny.

Zakłady Mechaniki Precyzyjnej powstały w 1953 roku w budynku dawnej fabryki zapałek w miejscowości Błonie (na Mazowszu, niedaleko Warszawy, w centralnej Polsce). Przed wojną fabryka ta była największą fabryką zapałek w Polsce, filią szwedzkiego międzynarodowego koncernu Kreuger, który kontrolował aż 80% światowego rynku. Nowa fabryka przeznaczona jest przede wszystkim do produkcji elementów dla przemysłu zbrojeniowego. W 1956 roku decyzją rządu zadecydowano o produkcji zegarków naręcznych w Polsce. W latach 1957-58 fabryka w Błoniu rozpoczęła produkcję urządzeń i elementów dóbr konsumpcyjnych (wiatromierze, prędkościomierze motocyklowe i rowerowe, tarcze telefoniczne itp.) W 1957 roku Fabryka uzyskała na korzystnych warunkach licencję na zegarki „Kirovskije” od Pierwszej Fabryki Zegarków Kirowa w Moskwie. 24 października 1959 roku fabrykę opuścił pierwszy zegarek pod marką Błonie. W tej chwili wszystkie części pochodzą z Moskwy. Mechanizm to zatem 2408 (ЧН-44М według starej nazwy), mechaniczny, używany, z 16 kamieniami i bez wstrząsów, który pasował do Kirovskie, ale także do Sputnika. Mechanizm ten zostanie później zastąpiony przez model 2409 wyposażony w amortyzator. Wdrożono plan stopniowej produkcji komponentów, zaczynając od kopert i tarcz. Ponieważ miasto nie miało tradycji mechaniki precyzyjnej, trudno było znaleźć wykwalifikowaną kadrę. Problem ten z pewnością przyczynił się do tego, że jakość wczesnych Błoń była niska. Ale jakość produkcji poprawiła się dość szybko, a marka zaczęła zyskiwać dobrą reputację. Zapadające w pamięć hasło reklamowe brzmiało: „Sprzedaj krowę, sprzedaj konia, kup zegarek Błonie”! Produkcja podobnych zegarków, różniących się nieco wyglądem, odbywała się pod markami Alfa, Arras, Jantar, Kurant, Bałtyk, Delfin, Dukat, Lech, Zodiak, Polan i Wars. 1960, zegarki fabryki prezentowane są na Międzynarodowych Targach Poznańskich. „Dziennik Ludowy” z dumą pisze: „Nikt nie powinien być przekonany, że wykonanie zegarka naręcznego, który waży 3-4 dkg i wymaga pół tysiąca operacji z największą precyzją, nie jest łatwe. Tylko kraje o dobrze rozwinięty przemysł może zapewnić taką produkcję. W 1961 roku zegarki Błonie zaczęły integrować komponenty ze swojej fabryki. W tym roku w fabryce otwarto halę montażową przeznaczoną do produkcji zegarków. Rozpoczyna się produkcja płytek i mostków do mechanizmu 2409. Modele te zostały sygnowane własnym logo Błonia: Produkcja szybko wzrosła: 50 000 zegarków w 1960 r., 200 000 w 1964 r. Nie ma pewności co do liczby wyprodukowanych mechanizmów (szacunki wahają się od 1000 do 30 000 egzemplarzy), ale w 1962 roku decyzją rządu położono kres produkcji elementów mechanizmów. Do montażu należy używać wyłącznie komponentów sprowadzonych ze Związku Radzieckiego, ale koperty, tarcze i wskazówki zegarków są nadal produkowane w Błoniu. Błonie produkowały także zegarki z przeznaczeniem na eksport za granicę, takie jak Błonex czy Blonex super z 17-kamiennym mechanizmem. Co ciekawe, fabryka w Błoniu nie wypuściła żadnych części zamiennych ani zamienników, co skłoniło kilka małych fabryk do produkcji zastępczych tarcz zegarków. Wśród nich znalazły się tzw. „warszawskie”, posrebrzane tarcze zegarków, które podobno powstały w procesach fotochemicznych. W międzyczasie w 1964 roku fabryka rozpoczęła produkcję mechanizmów manometrów. W 1965 roku Fabryka Błonie otrzymała nazwę Mera-Błonie.

Boron B > Zegarki tej marki pasują do Poljot 2409. Na początku stulecia (założona w 1909 r.) istniała firma zegarmistrzowska Boron w Solothurn.

Carda C > Marka nieznanego pochodzenia.

Cardinal B > Cardinal to marka kanadyjskiej firmy Wenger (nie mylić ze szwajcarską firmą), która od lat 60-tych do 90-tych masowo importowała i sprzedawała pod swoją marką Raketa, Poljot, Slava, ZIM i Molnja (Poljot 2414 i 2416, Slava 2428, Molnja 3602 „galeon” zegarek kieszonkowy, Raketa R2609 i 2609HA, ZIM 2602 itp.).

Przed rewolucją rosyjską rodzina Weinów, pierwotnie Weinzieherów, mieszkała w Kijowie i sprzedawała zegarki w całym Cesarstwie, od Polski po Pacyfik. Wszystko zaczęło się w 1904 roku wraz z utworzeniem rodzinnej firmy Weinstrum Watches, która stała się sprzedawcą zegarków Abra Swiss Watches, z siedzibą w Nowym Jorku. Później firma została przemianowana na Wein Brothers. Hersh (lub Hirsch) pozostawił swój biznes swoim synom i zięciom. W 1939 roku zarejestrowali markę Gladstone dla zegarków wykonanych z elementów importowanych ze Szwajcarii oraz markę Cardinal dla zegarków mechanicznych z 17 kamieniami. W latach 70. Sam przekazał codzienne zarządzanie Wenger's Limited swoim dwóm synom, Ike'owi i Myerowi. W tym dniu rozpoczęła się już współpraca z fabrykami sowieckimi. Fabryki zegarków Petrodvorets, 1. i 2. Moskiewska Fabryka Zegarków, fabryki ZIM i Molnija produkowały Kardynały i Gladstones od lat 60. do 90. XX wieku. Kardynał, Adanac, Gladstone i Marathon Glads110 Tutaj Gladstone pasujący do Slava 1601. Kardynał, Adanac, Gladstone i Marathon Cardin10, a właściwie Raketa 2609.1 Cardinal był marką dominującą na rynku kanadyjskim (podobnie jak Sekonda w Wielkiej Brytanii). W latach 80-tych firma Cardinal (która rozszerzyła swój asortyment zegarków o zegarki LCD marki Cardinal Sports Quartz) została sponsorem zespołu wyścigowego (w Formule Atlantic).

Carlisle i Carlisle de Luxe B > Nie mam pewności co do tej marki. Być może marka eksportowa Poljot (automat 2406 i 2416).

Carol B lub C > W latach 50-tych istniała szwajcarska marka o tej nazwie, ale prawdopodobnie nazwę przejęła nieznana firma.

Cavadini C > Włoska firma (Como) założona w 1960 roku wyposażająca automatykę firmy Slava w modelach „Nobel” i „Siberian” Cегодня (w cyrylicy, Segodnia, „Dziś”) B lub D > Pomimo nazwy w języku rosyjskim i cyrylicy jest to produkt eksportowy: „Lokomotywa” Molnija 3602 przeznaczona do Włoch.

Chaika A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu.

Chalet C > Marka (być może należąca do niemieckiej firmy W. & A. Schmid-Schlenker jr.) posiadająca mechanizmy szwajcarskie i francuskie, ale także z 1. Moskiewskiej Fabryki Zegarków

Columbus C > Nieznana marka, która zamontowała Poljot.

Chronos B > Nie mam pewności co do tej marki. Być może marka eksportowa Poljot ze względu na zegarki kwarcowe pasujące do modelu Poljot 3050 (około 1979 r.)

Citco C > Marka ta należy do firmy Digitech (prawdopodobnie emboisterera z Hongkongu). Zamontowano alarm Poljot 2621 i automat Slava 2427.

Citron C > Hongkong zarejestrowany w 1982 r. przez Citron Chung Nam Watch Co. Ltd. Hongkong. Montowano mechanizmy szwajcarskie, chińskie i radzieckie (Vostok 2214) w zegarkach przeznaczonych głównie na rynek brytyjski oraz rynek amerykański i/lub australijski, wcześniej montowano jedynie kwarc azjatycki.

Classic C > Radziecka marka eksportowa, po zamontowaniu Poljota 2614.2H, nie mylić z gamą Classic poradzieckiej marki Aviator.

Clinton C > Nieznana marka (nie ma nic wspólnego z historycznymi Clintonami), prawdopodobnie z Wysp Dziewiczych, po zamontowaniu Poljota 2414l.

Clipper B, C lub D > Marka fabryki Ruhla (NRD) zwykle nosząca mechanizmy wschodnioniemieckie, ale także Zaria 2009 lub 2008B (i wtedy w sposób typowy dla fabryki Penza, z osłoną antymagnetyczną).

Clometta C i D > marka Kloz & Mössner, niemieckiej firmy (Pforzheim), która w latach 70. montowała mechanizmy niemieckie i francuskie oraz modele Vostok, ZIM3002, Slava 2414 i Raketa 2609A. Clometta importowała także całkowicie zmontowane zegarki z ZSRR.

Contima C > Marka stworzona przez Elco Clocks & Watch Ltd w celu sprzedaży (we Francji i niewątpliwie także gdzie indziej) zegarków wyposażonych w Poljot 2409.

Continental C > Nieznana marka, która zamontowała Slava 2414.

Cornavin i Cornavin de Luxe C i D > Genewska firma zegarmistrzowska założona w 1920 r. została kupiona w 1973 r. przez International Ciers SA, panamską firmę-przykrywkę Ministerstwa Handlu Zagranicznego ZSRR. Marka Cornavin była wówczas wykorzystywana zarówno do zegarków produkowanych w ZSRR, jak i przeznaczonych na eksport, zegarków produkowanych poza ZSRR z mechanizmami sowieckimi, a także kopert i bransoletek z Hongkongu. Produkcja ta miała miejsce na Wyspach Dziewiczych, a być może także w Szwajcarii i Hongkongu. Są to głównie Rakety (Raketa 2601.H dla niewidomych, 2609, 2609.1, 2609.H, 2609.HA, 2628.H itd.), ale także w znacznie mniejszym stopniu Slava (2414), Luch (1800), Zaria (1509) i ZIM (2602).

Corsar B > Marka firmy KUCO-Corsar-Handelsgesellschaft mbH została założona w Hamburgu w celu importu radzieckich zegarków do Niemiec. Ich tarcza często wskazuje „steine” zamiast „rubin”, nawet jeśli inne wzmianki („odporny na wstrząsy”) są w języku angielskim. Poljot 2614, 2614.H, Luch 2209, Raketa 2609.HA, zegarek kieszonkowy Molnja 3602 „Lokomotywa” lub „Galion”, chronometr Złatuck, Zaria 1509, zegar szachowy itp.).

Cossak C > Pochodzenie tej marki jest wciąż przedmiotem dyskusji. Na niektórych tarczach napis „USSR movt” oznacza zarówno obudowę spoza ZSRR, jak i produkt przeznaczony na rynek Wielkiej Brytanii. Wzmacnia to hipotezę zwolennika z Hongkongu. Pewne jest, że asortyment jest stosunkowo szeroki, a mechanizmy pochodzą od kilku producentów (Poljot 2216.H automatyczny i 2614, Vostok 2214, Zaria 2009.1).

Cossak C > Pochodzenie tej marki jest wciąż przedmiotem dyskusji. Na niektórych tarczach napis „USSR movt” oznacza zarówno obudowę spoza ZSRR, jak i produkt przeznaczony na rynek Wielkiej Brytanii. Wzmacnia to hipotezę zwolennika z Hongkongu. Pewne jest, że asortyment jest stosunkowo szeroki, a mechanizmy pochodzą od kilku producentów (Poljot 2216.H automatyczny i 2614, Vostok 2214, Zaria 2009.1).

Chronograf medyczny C? > Marka niewiadomego pochodzenia (z włoską nazwą, ale wskazania na tarczy są w języku francuskim) nadająca wygląd zegarka medycznego (z pulsometrem na tarczy) i nosząca Raketa 2609.

D. Longreeno: B > Pod tą marką sprzedawano Molnija 3602 kilku typów.

Dallas B > Pod tą marką (z wzmianką „18 rubis” po francusku) sprzedawano Molnija 3602. Delfin C > patrz Błonie.

Diament B lub D > Znak towarowy zarejestrowany we Francji przez firmę Slava S.A. z napisami w języku francuskim na tarczy (oraz w niektórych przypadkach „made in ussr”), Moljina 3602 i Tchaika 1601.

Dominion C > Rumuńska marka, która w latach 60-tych wyposażała (przynajmniej) Poljota 2409 w koperty i tarcze produkcji rumuńskiej.

Drimex C > Marka Drimex Watch Industries (H.K.) Limited, firmy założonej w Hongkongu 20 października 1970 r. i postawionej w stan likwidacji 1 stycznia 2000 r., która wyposażała zegarki damskie w mechanizmy pochodzące z różnych źródeł, w tym Tchaika 1601A. Droujba (Druzbha według transkrypcji angielskiej) B > Model Pobiedy wyprodukowany w Czistopolu ze specjalną marką i specjalną konstrukcją na eksport do Chińskiej Republiki Ludowej w latach 50-tych.

Dukat C > patrz Błonie.

Dupont C > Marka nieznana (prawdopodobnie z Hongkongu, po zamontowaniu mechanizmów radzieckich (Czajka 1601).

Edgara C? > Inaczej nieznana marka, która pasowała do Czajki 1301.

Eisenhardt C? > Austriacka marka wiedeńskiej firmy Karl Eisenhardt & Söhne, która montowała mechanizmy szwajcarskie, francuskie, niemieckie, ale także Poljot 2414 .

Elco B > Elco to brytyjska marka produkująca głównie szwajcarskie mechanizmy, ale także Poljot 2608 i 2409. Elco Clocks & Watches Ltd była powiązana z Time Products Ltd, która była właścicielem marki Sekonda.

Eldorado C > Marka podążająca za ruchami Slavy. Eldorado to także marka szwajcarskiej firmy zegarmistrzowskiej Ollendorff (La Chaux-de-Fonds), ale nie wiem czy to ta sama.

Electronica B > To Elektronika z Mińska na rynki hiszpańskojęzyczne, Elektronika i Elektronika 5 A > Marka zegarków kwarcowych z Mińska (część Kombinatora „Integral”)

Elmar C? > Marka nieznana inaczej, po zamontowaniu Tchaika i Vostok 2214

Elvia C? > Marka inaczej nieznana, po zamontowaniu Tchaika 1601

Emka B > Marka eksportowa do Wielkiej Brytanii (Slava 1601 z napisem „zagraniczny” na mechanizmie, ale na tarczy logo 2. Moskiewskiej Fabryki Zegarków). W latach 50. i 70. istniała szwajcarska firma zegarmistrzowska pod marką „Emka Geneve”.

Esperanto B lub C > Albo marka francuskiej firmy Cattin przeznaczonej na rynek hiszpański (która dostarczyła m.in. francuski CRC 960), albo radziecka marka eksportowa o tej samej nazwie. Pasuje do Rakety 2609.1

Estyma C? > Firma, jeśli nie brytyjska, która przynajmniej zaprojektowała modele specjalnie dla Wielkiej Brytanii, podążając za ruchami szwajcarskimi, zachodnioniemieckimi, ale także sowieckimi (Czajka 1301).

Eton B > Marka na rynek brytyjski (Molnija 3602)

Ewa B > Marka (prawdopodobnie eksport radziecki) po zamontowaniu Slavy 2419 i Lucha 2209

Exacta B > Radziecka marka eksportowa z lat 70. i 80. przeznaczona według niektórych źródeł na rynek skandynawski (dokładniej dla niektórych: Szwecja), według innych na rynek niemiecki, według jeszcze innych na te dwa rynki łącznie. Oferta Exacta jest bardzo szeroka: modele Vostok (2214), Raketa, Molnija (3602), a zwłaszcza Poljot (2416, 2616.1, 2616.1H itp.). Na niektórych zegarkach na tarczy znajdują się nawet dwie marki (Poljot/Exacta, Raketa/Exacta), jedna pod drugą. Istnieje szwajcarska marka o tej samej nazwie, która najwyraźniej nie ma z tym nic wspólnego.

Doskonały PERFECT C > Nieznana marka, która zamontowała zegarki kieszonkowe Poljot P209. Identyczne zegarki nosiły marki Zugspitz i Silvana.

Fabuna B i/lub C > Szwajcarska firma zegarmistrzowska (firma zarejestrowana w Tramelan, Szwajcaria, 21 lipca 1960), generalnie zajmująca się obudowami szwajcarskich mechanizmów, ale posiadająca obudowy mechanizmów radzieckich i/lub sprzedająca pod swoją marką kompletne zegarki radzieckie wyprodukowane dla niej (Poljot 2409 , 2609, 2616.1H, Alarm 2621).

Fantom C > marka nieznana, ale wszystko wskazuje na pochodzenie z Hongkongu; montowany w zegarkach z bransoletą Poljot 2906H.

Farina C > Marka firmy Producent Herald Intern. z oo (założona w 1958 w Hongkongu), podążając za Poljot 2609 i 2614.2H w latach 80-tych.

Firgo B > radziecka marka eksportowa (przynajmniej model Mir z Fabryki Czystopol) z dopiskiem "made in ussr".

Flamor C > Marka firmy Flamand S.A. (Angouleme, Francja, która była również właścicielem marki Flam) posiadająca różne mechanizmy, w tym Slava 1601.

Fleuron D > Marka budzików z Erywańskiej Fabryki Zegarków (lata 70-te) i Molnija 3602 (lata 80-te).

Luksusowy FlyEagle C > Marka (chińska?) po zamontowaniu Slava 2428

Fortaine C > Marka firmy Georges Saharoff (Annecy, Francja - jedyna marka tej firmy) posiadająca zamontowane mechanizmy różnego pochodzenia, często Jeambrun PS32C, ale także Poljot 2614.2H

Forsam C > Marka szwajcarskiej firmy Norbert Schenkel & Cie. / Roventa / Roventa-Henex SA po zamontowaniu Czajki.

FR D > Marka budzików z Fabryki Zegarków Orel

Galant C > Brand (z Hongkongu?) z zamontowanymi mechanizmami Slava.

Garon C > Amerykańska marka, założona w żydowskiej dzielnicy Nowego Jorku w 1961 roku, montując mechanizmy Poljot w kopertach z Hongkongu. Mechanizmy te oznaczone są jedynie tajemniczym symbolem A-2000 na mechanizmie zapadkowym. Jego imię nawiązuje do Ezechiasza ben Garona, jednego z mędrców czczonych przez Talmud.

Garuda C > Indonezyjska marka montująca (w Hongkongu) zegarki na mechanizmach szwajcarskich (Ronda) i francuskich (FE), ale także radzieckich (Polot 2416).

Genewa B lub C > Brak informacji o marce, która zamontowała Zaria 1601s w zegarkach damskich.

Gladstone C > To podobnie jak Cardinal marka kanadyjskiej firmy Wenger (nie mylić ze szwajcarską firmą). Pod tą marką w latach 70. i 80. sprzedawano modele Slava 1601, Zaria 2009 i Tchaika 1601.

Global-P B? > Prawdopodobnie radziecka marka eksportowa: Poljot 2209 i 2415 (i być może Raketa).

Global-Z B? > Prawdopodobnie marka skierowana na rynek australijski

Godfrey C > marka brytyjska lub amerykańska, lub przeznaczona na rynek brytyjski lub amerykański, pasująca do Poljot 2409

Złota Korona C? > Nieznana marka, która zamontowała Zarię 1601

Gruen i/lub radziecki D > Marka firmy zegarmistrzowskiej, która zakończyła swoją działalność i została kupiona przez amerykańską firmę MZB. MZB sprzedawało zegarki na Zachodzie, wykorzystując kalibry kwarcowe Raketa 2356, Luch 2356, Slava 2356 i Poljot 2456, aby sprzedawać je w Europie (szczególnie we Włoszech i Grecji) oraz w Ameryce Północnej, podążając za modą na zegarki radzieckie w latach 1989. -1990 . W swojej ofercie seria zegarków Vostok (w obudowie Vostok 2414) pod radziecką marką CCCP przeznaczona jest na rynek przez włoską firmę o wyjątkowo „radzieckich” opakowaniach. Zegarki te pojawiły się na rynku włoskim w 1988 roku. Zegarki były początkowo produkowane w całości w ZSRR (a konkretnie w Mińsku). Możliwe jest, że montaż odbył się później poza granicami ZSRR, na odpowiedzialność włoskiej firmy.

Gireaux C > Marka amerykańskiej firmy Henri Gireaux Watch Co., założonej w Nowym Jorku w 1956 roku, pasowała do radzieckich mechanizmów (które nie wskazywały na ich pochodzenie!), zwłaszcza Poljot 2409, 2414 i 2612, ale przede wszystkim do mechanizmów innych producentów pochodzenia, głównie szwajcarskiego.

Helbros D > Helbros (skrót od „Helvetic Brothers”) Watches to firma zegarmistrzowska z siedzibą w Chicago. Pod swoją nazwą sprzedawała „lokomotywę” Molnija 3602. Henri Avron > C > Mlzrque najwyraźniej przeznaczony na rynek francuski (Zaria Z2009B). Z

Heurlux C > Francuska firma (z siedzibą w Paryżu) istniejąca od końca lat 50-tych do początku lat 80-tych. Produkowano zegarki małej i średniej klasy. Wyposażony w Molnija 3602

Homer C > Marka nieznanego pochodzenia (Hongkong?), która wysyłała mechanizmy szwajcarskie i radzieckie. Nazwę marki wybrano prawdopodobnie po to, aby zachować pomyłkę z Citizen Homerem.

Imperial C > Marka francuska (być może od firmy Slava SA) mająca w ofercie przynajmniej Vostoka 2214

Impex C > Prawdopodobnie marka z Hongkongu (powiązana z amerykańską firmą Delta Impex Watch), podążająca za co najmniej jednym modelem Poljota 2609. Impex produkował także zegarki pod markami Quartex i Orex. Niektóre Orexy pasują do Rakety 2609.

Ingersoll D > Angielska firma Anglo-Celtic Company Ltd sprzedawana pod marką Ingersoll (pierwotnie amerykańska, kupiona w 1989 przez samą firmę Zeon, kupioną w 1994 przez Herald Group z Hongkongu) Molnija 3602 „lokomotywa” i pasujące do zegarków pielęgniarskich Zaria 2009B (i 2014A?). Prawdopodobnie wszystkie radzieckie produkty Ingersoll pochodzą z epoki Zeon.

Insa > C > Marka jugosłowiańskiego zegarmistrza Insa, która kopertowała kwarcowe modele Luch 2356 prawdopodobnie z 1990 roku.

Jantar C > Polska marka, która dostarczyła Poljot 2408. J

Jean Cardot B > Marka fabryk stworzonych przez firmy-przykrywki ZSRR na Wyspach Dziewiczych w celu importu bez płacenia podatku do USA. W swoim asortymencie: Poljot 2409 i 2414, Vostok 2603, 2616H, 2627.2H, 2609, Amphibia 2616.2H, Molnja 3602 „lokomotywa” itp.

Jean Piradet ? > Brand (radziecki?) wszedł na pokład Poljota 2409.

Jenni Karibbian 1000 B > Zegarki wykonane (koniec lat 60-tych? początek 70-tych?) firmy ZIM, której nazwa nawiązuje do słynnej nurka Jenny [przez Y] Caribbean 1000 - przy czym ten ZIM nie ma z tym nic wspólnego z nurkiem.

Jerlian C > Siedziba firmy Jelian Watch Company Inc znajdowała się na Guam i produkowała zegarki na rynek USA z kopertami z Hongkongu i mechanizmami radzieckimi (Poljot 2409).

Jessica C > Company (z Hongkongu?) po zamontowaniu mechanizmów Poljot

Jules Andre C > Nieznana marka, która zamontowała Poljot 2409 Jules Delas szwajcarska marka, która dostarczyła Poljot 3133.

Junost A > Marka Fabryki Penza (najbardziej znaną marką tej fabryki jest Zaria); lata 60.

Justex C > Marka szwajcarskiej firmy Justex Watrch GmbH (założonej w Biel w 1969 r.), która zamontowała Zarię i Czajkę oraz wprowadziła na rynek Molniję 3602.

Kalinka > C > Marka francuska lub szwajcarska, posiadająca różne mechanizmy, w tym 30-kamieniowe automatyczne Poljoty.

Kaltron C > szwajcarska marka posiadająca różne mechanizmy (Penguin), w tym podobno radzieckie.

Kamatz D > Francuska marka założona w 1975 roku, w skład której wchodzą mechanizmy różnego pochodzenia: radzieckiego (Zaria 1509B.1), japońskiego, francuskiego (Yema). Sprzedawałby Molnija 3602 (ale mogłoby to być mylące z francuskimi HP 40).

Marka Kangaro C > Hongkong posiadająca szwajcarskie mechanizmy, ale także Tchaikę i Vostok 2214

KGB B > Marka stworzona w latach 1991-1992 przez Royal Trade Import GMBH (Hanover); wyprodukowany na zamówienie przez firmę Vostok w 1991 roku w oparciu o 2614B. Niektóre modele noszą markę Buran, ale zachowują logo KGB.

Kingston C > Nieznana marka, która zamontowała Poljot.

Kilé D > Francuska firma założona w Morteau (Doubs), która zwykle produkowała France Ebauche, ale która zajmowała się kopertami Molnija 3602 w zegarkach kieszonkowych, a także Raketa 2603. Pod tą marką produkowano chronometry.

Kombi B lub D > Agat z wzmianką „imp” (importer?) na godzinie szóstej.

Kopejsk C lub D > Mało znana, nieoficjalna marka, być może przeznaczona na rynek włoski, a być może częściowo wyprodukowana we Włoszech, mieszcząca Zarię 1601 w zegarku imitującym Wielkie Zero.

Kowal D > Nieznana marka, zamontował Poljot 2214

Krasnikof D > Molnija 3602 były importowane pod marką Krasnikov przez firmę Visio S.R.L z Werony od 1988 do początku lat 90-tych (w opakowaniach bardzo „CCCP”, typowych dla importerów bawiących się wówczas karykaturalnym „radzieckim” wyglądem).

Kuco B > Marka eksportowa fabryki porannych budzików Sevani (Севани), być może nawiązanie do angielskiej kukułki: „cuckoo”. Raketa również używała tej marki w 1991 roku. Fabryka Zegarków Zlatoust również wykorzystywała tę markę do sprzedaży swoich chronometrów Agat na eksport. Marka eksportowana przynajmniej do Grecji i Niemiec. W tym ostatnim kraju importowała go firma KUCO-Corsar Handelsgesellschaft mbH (Hamburg, 1974-1998). Firma KUCO-Corsar-Handelsgesellschaft mbH została założona w Hamburgu w celu importu radzieckich zegarków do Niemiec. Ich tarcza często wskazuje „steine” zamiast „rubin”, nawet jeśli inne wzmianki („odporny na wstrząsy”) są w języku angielskim. Poljot 2614, 2614.H, Luch 2209, Raketa 2609.HA, zegarek kieszonkowy Molnja 3602 „Lokomotywa” lub „Galion”, chronometr Złatuck, Zaria 1509, zegar szachowy itp.).

Corsar Kurant C > patrz Błonie.

Lackawanna C > Molnija 3602 były sprzedawane pod tą skądinąd nieznaną marką.

Laser C > Nieznana marka, zamontowana Raketa 2628.H

Lawrence D lub C > Marka niewiadomego pochodzenia, po zamontowaniu Zarii 1601

Lech C > patrz Błonie.

Marka niewiadomego pochodzenia Le Monde C > Marka włosko-szwajcarska posiadająca mechanizmy różnego pochodzenia, w tym Poljot 3133.

Leon Piradet C > Marka eksportowa sprzedawana w Stanach Zjednoczonych (i prawdopodobnie Ameryce Łacińskiej). Bardzo dużo modeli Vostoka 2605, ale także Slava 2414. Możliwe, że obudowa została wykonana w Niemczech (według jednego źródła) lub w Szwajcarii (według innego). Pewne jest, że istnieją Leon Piradets podążający za ruchami niesowieckimi (Valjoux 7733)

Lindor B lub C > Co najmniej jeden model tej marki („Lindor Ancre”) wyposażony był w radziecki kaliber Wostok 2605. Rzeczywiście istniała firma produkująca zegarki Lindor założona w Paryżu w 1936 r., ale prawdopodobnie niezwiązana (w przeciwnym razie używana jako znak towarowy o znanym nazwisku).

Lord Cromwell C > Te zegarki zostałyby wyposażone w kopertę na Wyspach Dziewiczych (aby skorzystać z amerykańskiego ustawodawstwa sprzyjającego rozwojowi gospodarczemu tych wysp) modelu Poljot 2408.

Lord Dolphin C > Nieznana marka, zamontował Poljot 2409.

Lordlane C > Marka niewiadomego pochodzenia (Hongkong?) posiadająca mechanizmy Poljot.

Lourin Perrard C > Nieznana skądinąd marka, która pasowała do mechanizmów szwajcarskich (LaRose Time), ale także radzieckich (Poljot 2409). Robiła zegarki w Niemczech. Jego nazwa w naturalny sposób przywołuje na myśl Pierre'a Lourina.

Łucz A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu.

Insa Luis Maston C > Nieznana marka, która zamontowała Luch 2356L

Lum-Tech C > Ta amerykańska marka (z siedzibą w Ohio) oferuje mechanizmy importowane, głównie japońskie. Podążyła jednak za przynajmniej jednym ruchem Slavy.

Marathon D > Firma zegarmistrzowska Marathon Watch została założona w Montrealu i sprzedawana pod swoją nazwą (ale także pod inną marką Adanac) Molnija 3602 „lokomotywa” i „kuropatwa” oraz chronometry ze Zlatousk.

Z Marcel & Cie C > Szwajcarska marka, która zamontowała Poljot 2409.

Martini C > Marka niewiadomego pochodzenia, która pasowała do Molnija 3602 w pudełkach niepochodzących od Molnija.

Mathey Prévot C > Marka szwajcarskiej firmy zegarmistrzowskiej Paul Arthur Mathey-Prévot. Pasował do mechanizmów francuskich i szwajcarskich, ale także do Poljot 2612 i Vostok 2605.

Meister Anker D > Meister Anker jest marką niemieckiej firmy wysyłkowej QUELLE od 1968 do 2009 roku. Wprowadzano je na masową skalę i po umiarkowanych cenach, produkowane niemal wszędzie, także w NRD i ZSRR (Poljot 2616.2H, a do zegarków damskich Zaria 1509 lub Tchaika 1601A).

Merana C > Nieznana marka, która zamontowała Vostoka.

Messidor > B > Pod tą marką (z dopiskiem "made in ussr") sprzedawano Molnija 3602.

Mestis A/B > Mówi się, że te zegarki były przeznaczone dla Jugosławii, ale w rzeczywistości były produkowane przez Wileńską Fabrykę Zegarków (działającą w latach 1970-1985) i przeznaczone na Litwę i inne kraje wschodnie. Te dwie informacje niekoniecznie są ze sobą sprzeczne. Kalibry łuskowe: Poljot 2409 i 2414.

Marka Michel Renée C > z Hongkongu wyposażyła zegarek Poljot 2609.2N w napis „swiss movt” na tarczy!.

Milast C >, austriacka marka zarejestrowana na Gibraltarze, obudowa (m.in.) radzieckich kalibrów w niemieckich kopertach.

Molnija A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu.

Luksusowe marki Montal i Montal B lub D > obejmujące Luch 2209, Slava 2414 i Zaria 2009b. Mogły zostać wyprodukowane przez (lub dla) Montal Watch Fittings Ltd. (założona w 1942 r. w Birmingham, ale z siedzibą w Cheltenham i zlikwidowana w 2010 r.). Fabryka ta produkowała przede wszystkim metalowe koperty i bransolety do zegarków.

Montine i Montine International C > Szwajcarska firma zegarmistrzowska Montine rozwinęła masową produkcję w latach 70. i 80. (500 000 zegarków rocznie). W szczególności zamontowała Poljot 2614.

Mustang C > Nieznana marka, zamontowany Poljot 2414 Prawdopodobnie produkcja posiadłości wyspiarskich w USA.

Myers C > Nieznana marka, zamontował Poljot 2409

Nadia C > Marka pochodząca prawdopodobnie z Hongkongu zegarków damskich pasujących do modelu Zaria 1501s w różnych kopertach.

Krajowe C > Nieznana marka (Molnija 3602)

наздровие C lub D > „Nasdrovie”, mało znana, nieoficjalna marka, być może przeznaczona na rynek włoski i być może częściowo wyprodukowana we Włoszech, imitująca Wielkie Zero.

Neyka C > Nieznana marka, która zamontowała Vostok 2209.

Niewa D > Marka francuskiego importera J.A.F.C.O.

Nissim C > Marka Paula Weisza Futura-Uhrenfabrik (Pforzheim) po zamontowaniu Poljot 2414 i Zaria 1600 (lub 1600A).

Normandia D > Marka niewiadomego pochodzenia zajmująca się sprzedażą zegarków niemieckich, francuskich i radzieckich (Moljina, Zaria).

Norton Sport C > marka portugalska (lub przeznaczona na rynek portugalski) posiadająca zamontowane różne mechanizmy (Savoie, FE) w tym Poljot 2612 (alarm)

Noxil B lub C > Są Noxil pasujące Poljot 2609, 2614 i Slava 2414. Noxil to marka szwajcarskiej firmy z Biel (Kelag Marketing), ale nie jestem pewien, czy to ten sam Noxil. Jest to produkcja radziecka a nie obudowa.

Nurymar C > Firma Nuria Y Martin wprowadziła na rynek Poljot 2409 pod marką „Nurymar”.

Odien C > Szwajcarska firma, która montowałaby m.in. mechanizmy radzieckie.

Olivier de St Aumont D > Marka nieznana (Molnija 3602)

Olympic B > Marka fabryki zegarków Petrodvorets z okazji Igrzysk Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku, niosąca Raketę 2609A.1.

Omax C > Ta szwajcarska firma produkująca zegarki, założona w 1946 roku, była kiedyś głównym szwajcarskim eksporterem zegarków. Ella zamontowała Amphibię 2616.2H/2627.2H, 2609, 2209 i wprowadziła na rynek Molniję 3602. Obecnie firma ma swoją siedzibę w Dubaju. Istnieją radzieckie OMAXy z tak surowym wykończeniem, że być może jest to nadużycie marki (zwłaszcza, że ​​ani typografia, ani logo nie pasują).

Optim-Maveg B > Rosyjsko-niemiecka spółka joint venture założona w Samarze i Düsseldorfie w 1992 roku w celu sprzedaży zegarków ZIM (zegarków naręcznych i kieszonkowych).

Orex C > Jedyna fabryka zegarków w Rumunii, założona w 1975 roku, Orex (dla Ora Exacta – „dokładny czas”) montuje mechanizmy szwajcarskie, chińskie i mechanizmy Slava 2414, 2628, 2428, 2356 (kwarc) i S2358 (kwarc). ). Założyła także Zarię 2009G. Nie mylić z poniższymi.

Orex C > Marka firmy Impex. Nie mylić z poprzednim.

Oreint (sic!) C > Nieznana skądinąd marka (z Hongkongu?), która według wątku na WUS miała podążać za ruchami sowieckimi (ale i innymi) pod tą nieprawdopodobną nazwą.

Marka Oreintex lub Orintex C > Hong Kong, która pojawiła się w latach 70-tych (nie mylić z Orientem, bo taki jest cel!), która najpierw montowała niedrogie mechanizmy szwajcarskie, potem chińskie, ale także Raketa 2609.

Orion B-D > Firma urodzona przed końcem ZSRR na orbicie fabryki Poljot, montowała mechanizmy Poljot (2414, 2614, 26668, 2612 i być może inne) w chińskich obudowach, następnie przeniosła się do Chin, potem od 2000 roku montowała już tylko Kaliber asitatyczny (Miyota), zrywający wszelkie powiązania z byłym ZSRR.

Oriosa D > Ta szwajcarska firma założona w Biel w 1927 roku łączy w sobie mechanizmy kilku źródeł (głównie szwajcarskich). Pod swoją marką sprzedawała „lokomotywę” Molnija 3602.

Osco > C lub D > Osco Uhrenfabrik to niemiecka firma zegarmistrzowska założona w 1948 roku w Schwenningen (Szwarzwald). Osco wprowadziło na rynek Molnija 3602 pod swoją marką w latach 70-tych.

Ostwok D > Ostwok SA (Illnau, Szwajcaria) zlecił produkcję modelu Vostok z jego logo na tarczy jako uzupełnienie marki Vostok. W 2000 roku spółka została postawiona w stan likwidacji, a w 2002 roku zamknięta.

Osxar B > Marka Osxar była marką eksportową z lat 70-tych XX wieku przeznaczoną do Francji (wzmianka „rubin” na tarczy). Poljot i Luch​ 2209 i 2416.

Ural B lub C > Francuski casemaker lub marka eksportowa przeznaczona do Francji, ponieważ informacja na tarczy jest w języku francuskim (Vostok 2214, 2608).

Pador D > Regus to nieznana marka, która sprzedawała „lokomotywę” Molnija 3602.

Paladin > C > Marka ta należy do firmy Digitech (prawdopodobnie montera z Hongkongu). Wyposażony w automat Slava 2427.

Citco Parmex C > Parmex Watch Co to firma zajmująca się sprzedażą zegarków i biżuterii z siedzibą w Los Angeles. Pod jej marką znajdują się zegarki (prawdopodobnie wyprodukowane w Hongkongu) wyposażone w Tchaika 1601A.

Paul Garnier C > Paul Garnier był zegarmistrzem, który założył swoją firmę w Paryżu w 1825 roku, produkując wysokiej jakości zegarki i zegary. W 1970 roku w Genewie powstała firma Paul Garnier Watch Company, która przyjęła tę prestiżową nazwę. Firma ta działała do 1977 roku i produkowała radzieckie kalibry i/lub sprzedawała radzieckie zegarki pod tą marką.

Paul Durelle C > Nieznana marka, która zamontowała Poljota 2409. Prawdopodobnie jest to produkcja wyspiarska w USA.

Paul Peugeot C > Nieznana marka, która montowała Poljota 2409. Prawdopodobnie produkcja wyspiarska w USA.

Perseo D > Perseo to włoska marka z siedzibą w Bolonii, która wprowadziła na rynek Molnija 3602 specjalnie przeznaczoną dla włoskiego personelu kolejowego.

Peterhof A > Marka fabryki Raketa montująca Raketa2614 pod tarczami z kamienia półszlachetnego (lata 80-te).

Mistrz Peterhof > A? > Brak szczegółów tej marki, które pasowałyby do Rakety.

Pierre Chevelle B > Marka francuskiej firmy Continental Time C°, która dostarczyła Poljot 2414, czasami oznaczona jako Bienna, czasami oznaczona A2000 (na grzechotce).

Pierre Jacquard D Ta marka zegarków dyskontowych sprzedawała Molnija 3602 z wzorem Serkisof (gwiazda w kształcie półksiężyca, lokomotywy i inicjały na dekielku), ale także zegarki naręczne wyposażone w Poljot 2614.2H

Pierre Lannier C > Francuska marka urodzona w 1977 roku z siedzibą w Paryżu i warsztatami w Alzacji, która produkuje kalibry kilku producentów, w tym Poljot 2609H.

Pierre Lourdin B > Wspomniana na liście jako marka zegarków jako posiadająca model Poljot 2614.2H, zobacz tutaj

Pierre Lourin B > Marka, która dostarczyła Raketę 2609.1. Powyższe odniesienie może spowodować pomyłkę z tą marką.

Pawn lub Pion z lub Capion Z D > marka francuska. Firma Capion, założona w 1928 roku, sprzedawała Tchaika 1301 i 1601A w latach 70. i 80. XX wieku pod różnymi markami. Pod tą marką oraz pod marką луис пион (Louis Pion) sprzedawała także „lokomotywę” Molnija 3602. W 2007 roku firmę kupiła Galeries Lafayette.

Pobieda A > Znana marka/model, produkowany przez kilka sowieckich fabryk i masowo eksportowany.

Polan > C > patrz Błonie.

Poljot i Poljot de Luxe > A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu.

Poseidon > B lub C > Marka posiadająca zamontowany alarm Poljot 2612.1

Pratina > C > Pratina to marka low-end szwajcarskiej firmy zegarmistrzowskiej Dugena. Podążało za ruchami szwajcarskimi, niemieckimi, francuskimi (Francja Ebauche i CRC), ale także ruchami sowieckimi.

Prestiż > B lub C > Nieznana marka, która zamontowała Raketę

Prim > C > Założona w 1949 roku w Novym Mesto nad Metuji fabryka PRIM specjalizowała się w produkcji zegarków naręcznych, co uczyniło Czechosłowację 8. krajem na świecie produkującym je na skalę przemysłową. Fabryka produkowała najpierw zegarki pod marką Spartak, następnie pod marką własną. Produkowała bezpośrednio własne kalibry (typu Lip/Pobeda), ale w pewnym momencie montowała także kalibry radzieckie (z 1. Moskiewskiej Fabryki Zegarków).

Primus > B lub C > Było kilkanaście firm produkujących zegarki o nazwie Primus, głównie szwajcarskie. Liczne Poljoty (2416, 2415/2416, 2612, 2612.1, 2409/2414) sprzedawane pod tą marką być może nie pochodzą od żadnego z nich. Być może Primus był w latach 70. radziecką marką eksportową.

Princeton > C > Szwajcarska marka, która dostarczała różne radzieckie kalibry (Poljot 2409) i sprzedawała „lokomotywę” Molnija

Marka Qreini (sic!) > C > Hongkong, która wyposażyła Slavę 2427 w dysk z datą w języku angielskim i chińskim, który nie jest pochodzenia Slava.

Quartex C > Marka firmy Impex

Quest C > Marka z Hongkongu nawiązująca do ruchów sowieckich (Czajka 1600),

Radiador C > Nieznana marka montująca radzieckie mechanizmy w zegarkach damskich.

Rado B? > Rado to marka (pojawiła się w 1954 r.) szwajcarskiej firmy zegarmistrzowskiej Schlup & C° (założonej w 1917 r.). Ale jest mało prawdopodobne, aby radzieckie Rado (Poljot 2614) z przeciętnym wykończeniem zostało wyprodukowane dla szwajcarskiej firmy. Bardziej prawdopodobne jest, że jest to nadużycie marki (marka na tarczy nie ma ani prawidłowej typografii, ani oficjalnego logo).

Raketa A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu. Raketa > E > Fabryka Slava w Besançon, utworzona przy udziale kapitału radzieckiego, produkowała zegarki marek Slava i Raketa, montując radzieckie mechanizmy w lokalnie produkowanych kopertach.

Raky B i/lub C > Marka włoskiego importera z końca lat 80-tych i wczesnych 90-tych, zegarki z tej serii to czasami dziwne kompozyty (jak

Ranko C (?) > Prawdopodobnie marka indyjska, pasująca do Poljota 2614.2H,

Firma RE Watch C > Firma RE Watch została założona w Berlinie przez Richarda Eichmüllera. Zegarki te były następnie oferowane pod marką Eichmüller. Zamontowano kalibry różnego pochodzenia, w tym Poljot 2614.2H

Regus D > Regus to szwajcarska marka, która wprowadziła na rynek „lokomotywę” Molnija 3602

Renesans A > W 1989 roku fabryka Raketa została podzielona na małe wyspecjalizowane zakłady. Fabryka „Renesans” odziedziczyła pracowników i sprzęt wyspecjalizowany w obróbce kamieni półszlachetnych. Renesans produkował zegarki na bazie Rakety (np. Kopernik 2609.NP) z tarczami mineralnymi.

René Rochard C > Ta marka, prawdopodobnie z Hongkongu, zamontowała Poljota 2409.

Rhino C > Ta hongkońska marka nadała swoim zegarkom wygląd popularnej wówczas marki Citizen, dopasowując do zegarków damskich Poljot 2614.2H, ale także Tchaika 1601A.

Roland c > Marka niewiadomego pochodzenia, która pasowała do Poljota 2409. Prawdopodobnie produkcja posiadłości wyspiarskich w USA.

Rothar C > Marka niewiadomego pochodzenia, która montowała Molniję 3602 w (dużych) zegarkach naręcznych,

Royal Dynasty C > Marka (dla niektórych Francuzów, dla innych - i prawdopodobnie - amerykańskich) posiadająca zamontowane modele Zaria 1601, ale także mechanizmy niesowieckie,

Ruhla C > Założona w Niemczech w 1862 roku firma została znacjonalizowana w 1952 roku przez rząd NRD. Uhren- und Maschinenfabriek Ruhla VEB (Volkseigener Betrieb: firma należąca do ludu) montowała w swoich zegarkach damskich głównie własne kalibry, ale także Zaria 1800 i Slava 1601 od lat 50. do 80. XX wieku.

Saintis C lub D > Molnija 3602 były sprzedawane pod tym znakiem towarowym zarejestrowanym przez firmę Slava SA we Francji.

Salwy B? > Prawdopodobnie marka eksportowa Lere Fabrique de Mooscou (Poljot) na eksport do Niemiec.

Samtoz C > Marka (chiński?) po zamontowaniu Poljota 2609 i Vostoka 2214

Sandro C > Hongkong z zamontowanymi mechanizmami kwarcowymi Poljot (P1656H)

Santima C > z Hongkongu (i jako taka prezentująca się) posiadająca zamontowane radzieckie mechanizmy, zwłaszcza Slava 1601

Santo Johannes B > Modele marketingu marki różnego pochodzenia, w tym alarm Poljot 2612.1,

Sekonda i Sekonda de Luxe > B > Firma Sekonda powstała w 1966 roku w Wielkiej Brytanii w celu importu zegarków radzieckich. Importowała liczne modele z niemal wszystkich sowieckich fabryk zegarków.

Seliva S > Anicenne szwajcarska marka; są Molnija 3602, ale wątpliwe, żeby to była ta sama firma.

Serkisof D > Założona w czasach Imperium Osmańskiego w Stambule firma Serkissof jest hurtownikiem, który przed 1914 rokiem zajmował się dystrybucją raczej luksusowych zegarków. Importował radzieckie zegarki, które tureckie przedsiębiorstwo kolejowe T.C.D.D. (Türkiye [Turcja] Cumhuriyeti [republika] Devlet [stan] Demiryollari [kolej]), rozprowadzany wśród swoich pracowników, głównie Molnija 3602. Serkisof importował także inne radzieckie zegarki, takie jak 2616.2H

Services D > Usługi Zegarki to angielska firma z siedzibą w Leicester. Nigdy nie produkowała zegarków, ale sprzedawała pod swoją marką zegarki wielu producentów angielskich, szwajcarskich, francuskich, niemieckich (i wschodnioniemieckich). Sprzedawała Molnija 3602 pod swoją marką (i ze swoim logo).

Sheraton C > Marka (z Hongkongu?) przeznaczona na rynek brytyjski, podążająca za ruchami Molnija, Slava i Vostok.

Shura B > Radziecka marka eksportowa (Luch 2209) na rynek niemiecki (lata 70-te)

Siglo; B lub D > Radziecki znak eksportowy lub, co bardziej prawdopodobne, od zachodniego importera (Molnija 3602)

Silgar D (+C?) > portugalska marka sprzedawana pod marką Poljot 2624.2H pod podwójną marką Poljot Silgar. Silgar mógł również wyposażać mechanizmy radzieckie pod samą swoją nazwą, tak jak to zrobił w przypadku mechanizmów szwajcarskich.

Silvana D > Szwajcarska marka używana (prawdopodobnie w okresie uśpienia) dla firmy produkującej obudowy Luch 2209. Ta sama firma produkowała zegarki kieszonkowe podobne do Excellent i Zugspitz, ale z małym mechanizmem sekundowym.

Sinitron C > Nieznana marka, która obejmowała Zaryę 1601 w zegarkach damskich.

Slava A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu.

Slava i Slava Precision D > Fabryka Slava w Besançon, utworzona przy udziale kapitału radzieckiego, produkowała zegarki marek Slava i Raketa, dopasowując radzieckie mechanizmy (Raketa, Slava, Zaria, Tchaika) do lokalnie produkowanych kopert.

S-Master B > Marka eksportowa Poljot do zegarków sprzedawanych na Węgrzech (Poljot 2415, Poljot 2416)

Somoto > Marka (prawdopodobnie z Hongkongu) pasująca do Zarii, Molniji i Rakety, których modele eksportowano do Ameryki Środkowej.

Sonia D > Marka francuskiego importera J.A.F.C.O. Radziecki i radziecki CCCP.

Sport B > nieznana radziecka marka,

Stevens Raleigh C > nieznana marka (amerykańska?) po zamontowaniu Poljota 2609

wan C > Jest szwajcarska marka Sawan (od zegarkowej firmy Record), są Swans w obudowach Vostok 2209 bez pewności czy to ta sama firma czy też uzurpacja marki, która popadła w ruinę.

System B? > Z pewnością francuska marka, która wypuściła na rynek kilka rodzajów Molnija 3602. Na ich tarczy widnieje klasyczny „made in ussr” z eksportu, ale także „18 klejnotów” w języku francuskim. produkowała także zegarki damskie pasujące do Czajki 1601A i montowała mechanizmy z innych źródeł.

Tanus C > Zegarki z Castle Marketing Group of Gibraltar (Poljot 2609 i 2616.H).

Technica B > Pod tą marką (i bez wzmianki "made in ussr") sprzedawano Molnija 3602,

Tecnal C > Nieznana marka posiadająca mechanizmy różnego pochodzenia, w tym automatyczny Poljot 2616.2H

Tempic D > Niemiecka marka firmy wysyłkowej Neckerman, która w latach 70. sprzedawała modele Poljot 2409. Marka została ponownie wykorzystana w chińskich zegarkach kwarcowych.

Thermidor C > Marka pochodzenia hiszpańskiego (Thermidor Watches, Madryt), posiadająca wyposażane, w zależności od epoki, mechanizmy szwajcarskie i japońskie. „Alarm termidora” obejmuje Plojot 2612,

TimeTone C > Marka fabryk stworzonych przez firmy-przykrywki ZSRR na Wyspach Dziewiczych w celu importu bez płacenia podatku do USA. Koperty, dekiel, bransoletki i opakowanie dostarczyła hongkońska firma Timetone Industries Ltd. Możliwe, że Timetones były również produkowane w Hongkongu. Mechanizmy Wostok, Poljot (2415, 2616.2N automatyczny) i Zaria (2009P).

Titan D > Hiszpańska marka marketingowa zegarków radzieckich (chrono 3017 i Poljot 2616 automatyczne). Nie mylić z indyjską marką o tej samej nazwie.

Toya D > Nieznana marka niesiona przez Molniję 3602, w tym „lokomotywa” z tłem z wytłoczonym motywem tureckiej kolei, inne bardzo proste, bez motywu.

Trelawn > D > Szwajcarska marka zegarków, która pod swoją nazwą sprzedawała różne modele Molnija 3602.

Ultra C > Ultra jest zgłaszana jako marka pasująca do radzieckich kalibrów. Mógł to być właśnie ten ultra, który był jedną z marek założonej w 1911 roku firmy zegarmistrzowskiej Paul Maillardet & Fils z siedzibą w Morteau, w Doubs (z innym zakładem produkcyjnym w Besançon, gdzie produkowane były Ultra). Firma produkowała własne mechanizmy, ale także pakowała mechanizmy importowane w pudełkach.

Ura C > Ta marka była dystrybuowana przez firmę Otto Keberle w Austrii w 1939 roku. Istnieją URA z lat 70-tych i/lub 80-tych pasujące do Poljota 2409 (ale także FE3612), ale być może nie są to tej samej marki U

MF Ruhla > C > patrz Ruhla

Valtine B i/lub C > Marka nieznanego pochodzenia, w skład której wchodził Vostok 2414.

Velma B > Marka Fabrique Poljot w krajach bałtyckich, ale niewątpliwie także w Polsce i być może w Kanadzie (Polljot 2414, 2409, 2415).

Velis C > Szwajcarska marka wypuściła Zarię 2009B.

Victoria B > Zegarki wykonane przez firmę Raketa dla Nigerii, być może na jedno oficjalne zamówienie (trzy znane modele).

Vinca B > Marka na eksport do Wielkiej Brytanii (o czym świadczy wzmianka „Zagraniczne” na tarczy wszystkich znanych egzemplarzy) fabryki Poljot, która w szczególności zamontowała Poljot 2409. Jest to jedna z marek używanych przez Poljot przed Firma Sekonda powstała w 1966 roku. Rzeczywiście istniała szwajcarska firma zegarmistrzowska Vinca SA (w Biel i Zug), ale prawdopodobnie było to przejęcie marki.

Voga C i B > („Wave”) marka hiszpańskiej firmy F. Garcia & Cie (Madryt-Barcelona), która sprzedawała kalibry francuskie, szwajcarskie, ale także radzieckie (Poljot 2609H) i sprzedawana pod nazwą Molnija 3602.

Wostok > A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu (a początkowo pod nazwą Wostok, gdy większość eksportu kierowana była do Europy Wschodniej).

Vremia D > Włoska marka (utworzona przez włoską firmę zegarmistrzowską Binda), która podążając za modą na zegarki radzieckie w latach 1988-1991 importowała z ZSRR zegarki z opakowaniami zaprojektowanymi we Włoszech, montowała radzieckie kalibry w zegarkach produkowanych w Szwajcarii z projekt zaprojektowany we Włoszech (Slava 2414, Poljot 2612.1, Poljot 3133 chronograf), a wyprodukowany w Szwajcarii zegarki o karykaturalnym „radzieckim” wyglądzie.

Vremir A/D > Import marki Vostok (Komadirskie i Amphibia) w USA. Tarcze są oryginalnymi tarczami Vostok, a marka Vremir pojawia się tylko z tyłu zegarków. Marka została zarejestrowana w styczniu 1991 roku przez firmę TimePeace Russian Watch (znaną z Desert Shield). W tle pojawia się także logo TimePeace (trzy cebulaste dzwonnice z zegarem).

Vympel A > Model 1. Moskiewskiej Fabryki Zegarków (Poljot), którego produkcję wznowiono w Mińsku, w obudowie modelu 2209, który był eksportowany.

Witeg D > Witeg to niemiecka firma zajmująca się sprzedażą sprzętu laboratoryjnego od 1960 roku. Sprzedawała chronometry Agat 4282.

W&CM D > Watch & Clock Master wprowadził na rynek (zwłaszcza we Włoszech) pod koniec lat 80-tych i/lub na początku 90-tych różne modele zegarków, w tym Vostok Komandirskie pomimo swojej marki i logo Vostok. W&CM produkował także zegarki firmowe, przynajmniej w przypadku Ansaldo (tarcze sygnowane są Ansaldo, dekiel W&CM). Wostok.

Yonger Bresson D > Ta francuska marka zegarków utworzona w 1975 roku (od czasu przejęcia przez grupę Ambre), sprzedawana w latach 70. (a być może do początku lat 80.) modele Molnija 3602, Poljot 2612 i des Vostok 2605.

Zaria A > Duża radziecka marka, która pod tą nazwą eksportowała większość swojego asortymentu.

Zaritron A/D > Marka stworzona w 1989 roku przez amerykańsko-radziecką spółkę joint venture Dawn S. Carson Wye International Time Technology Limited. Pod marką Zaritron firma sprzedawała zegarki mechaniczne i kwarcowe (np. 1656H) typu Zaria. W fabryce zegarków w Penza produkowano 50 000 Zaritronów miesięcznie, z czego 15% trafiało na eksport.

Zeon D > Angielska marka założona w 1979 roku. Początkowo specjalizowała się w imporcie zegarków kwarcowych, zdywersyfikowała swoją produkcję (m.in. Tchaika 1601A), zanim wyspecjalizowała się w zegarkach markowych. Jest właścicielem marki Ingersoll od 1989 roku. Przejęty w 1994 roku przez firmę Herald Group z Hongkongu.

ZIM A > Radziecka marka, która eksportowała pod tą nazwą lub pod marką Pobieda.

Zodiak C > patrz Błonie.

Zugspitz C > Nieznana marka wyposażająca zegarki kieszonkowe Poljot P209. Identyczne zegarki nosiły marki Excellent i Silvana.

Zwezda A > Pierwsza marka eksportowa Zvezdy PRZYPADKI WĄTPLIWE Zegarki Arsenal Luch Quartz nieznanej marki (submarka Luch?). Rosyjski zegarek, ale który, co dziwne, wygląda na rosyjski, ale pasuje (dla znanego przykładu) do Molniji 3602 z... 1953 roku.

Strona opracowana w języku francuskim. https://www.montres-russes.org/t5539-les-marques-sovietiques-pour-l-exportation